ابو بكر آن زر نهاده بود ، پاره‌هاى چند از سنگ تعبيه « 1 » كرده ، جامه زبر پوش كرده ، دست ابو قحافه را كه از هر دو چشم نابينا بود گرفته ، بر آن نهاد و گفت : اين زرى است كه براى ما نهاده . ابو قحافه باور داشت و گفت : غم نيست ، شما را كفايت كند . رفتن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله به غار بالجمله روز پنجشنبه غره شهر ربيع الاول در سال سيزدهم بعثت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله كه شش هزار و دويست و شانزده ( 6216 ) سال شمسى از هبوط آدم صفى عليه السّلام گذشته بود ، پيغمبر خداى صلّى اللّه عليه و آله با ابو بكر از روزنه‌اى كه بر بام خانه بود ، بيرون شدند و راه غار ثور در پيش گرفتند ! و نعلين از پاى برآورده با سر انگشتان طىّ مسافت كردند ، تا نشان پاى ايشان بر زمين نماند . و از اين زحمت پاى مبارك پيغمبر جراحت يافت . بدين سختى به غار ثور دررفتند ؛ و ابو بكر را وحشت و دهشتى عظيم گرفت . و از اضطراب بىتاب گشت ، رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله فرمود : يا ابا بكر لا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا « 2 » در اين وقت حفظ خداوند درخت مغيلانى بر در غار برويانيد . و به روايتى درختى را كه در برابر غار پديدار بود ، رسول خداى پيش خواند ، آن درخت زمين را بشكافت و بر در غار آمده بايستاد ، و در حال كبوتران وحشى بر شاخ آن آشيانه بستند و بيضه نهادند و عنكبوتان بر اطراف غار كارگاه راست كرده ، پرده‌هاى ضخيم « 3 » تنيدند . كفار در تعقيب پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله اما از آن سوى قريش چون پيغمبر را در سراى نيافتند ، از بهر فحص به هر سو شتافتند . نخستين به در خانهء ابو بكر آمدند ، اسماء ذات النّطاقين از خانه برآمد كه

--> ( 1 ) . تعبيه : تهيه و آماده كردن ( 2 ) . توبه : 40 : نترس خدا با ماست . ( 3 ) . ضخيم : يعنى كلفت و محكم